«Πρέπει να το ζήσεις, για να το αφήσεις…»

Είναι στην ανθρώπινη φύση μας να αποφεύγουμε τον πόνο. Γι’ αυτό φοβόμαστε  και τα αρνητικά μας συναισθήματα, γιατί είναι επώδυνα. Έχετε παρατηρήσει, όμως, ότι όσο τα αγνοούμε ή τα καταστέλλουμε ενεργητικά, τόσο αγριεύουν  και συχνά επανέρχονται πιο ανυπόφορα. Γιατί επιμένουν τόσο; Μήπως δε μας εγκαταλείπουν γιατί έχουν  κάτι σημαντικό να μας πουν;

Τα αρνητικά συναισθήματα είναι ένας από τους βασικότερους μηχανισμούς επιβίωσης που διαθέτουμε. Ο βασικός τους ρόλος είναι να ενδεικνύουν τον κίνδυνο. Οι άνθρωποι θεωρούμε ότι τα ίδια τα συναισθήματα είναι ο κίνδυνος. Λάθος... Σκεφτείτε ότι τα συναισθήματα μοιάζουν με την ένδειξη μιας βλάβης στο ταμπλό    του αυτοκινήτου. Η ένδειξη δεν είναι η βλάβη… Είναι απλά μια πληροφορία για να μας δείξει ότι κάτι συμβαίνει.

Αν δεν ακούσουμε, δεν αφεθούμε να βιώσουμε τα αρνητικά μας συναισθήματα, δε θα μάθουμε ποτέ για το τι θέλουν να μας πουν, για το τι πρέπει να αλλάξουμε. Αν συνεχίζουμε να τα παλεύουμε, είναι σαν να προσπαθούμε να βγούμε από την «κινούμενη άμμο» τους  με σπασμωδικές κινήσεις που μας βυθίζουν περισσότερο σε αυτά. Αντί να παλεύετε, ηρεμήστε στην κινούμενη άμμο τους και ξαπλώστε πάνω της. Νιώστε το συναίσθημα στο σώμα σας... Τώρα τα αυτιά σας είναι πιο κοντά στην «άμμο» για να ακούσουν το μήνυμα που μας μεταφέρουν. Αν καταφέρετε να βρείτε  πώς μπορείτε να το χρησιμοποιήσετε δημιουργικά, τα αρνητικά συναισθήματα θα σας εγκαταλείψουν γιατί ολοκλήρωσαν την αποστολή τους.

Τα αρνητικά συναισθήματα δεν είναι η πραγματικότητα. Είναι η ένδειξη για την πραγματικότητα και μεταφέρουν την πληροφορία και την ενέργεια για να μας κινητοποιήσουν προς την αλλαγή. Μην τα φοβάστε, είναι για να μας προστατεύσουν…

The Guest House

This being human is a guest house.

Every morning a new arrival.

A joy, a depression, a meanness,

some momentary awareness comes

as an unexpected visitor.

Welcome and entertain them all!

Even if they’re a crowd of sorrows,

who violently sweep your house

empty of its furniture,

still, treat each guest honorably.

He may be clearing you out

for some new delight.

The dark thought, the shame, the malice,

meet them at the door laughing,

and invite them in.

Be grateful for whoever comes,

because each has been sent

as a guide from beyond.

-RUMI JALALALDIN