Ας γνωριστούμε καλύτερα...

Πολλές φορές είναι δύσκολο για κάποιον να περιγράψει τη «φιλοσοφία» της δουλειάς του ή τουλάχιστον τον τρόπο με τον οποίο έχει επιλέξει να εργάζεται. Νομίζω ότι η δική μου άποψη για τη δική μου δουλειά αποδίδεται σύντομα και περιεκτικά από τη φράση του Michael White: «Ο άνθρωπος δεν είναι το πρόβλημα. Το πρόβλημα είναι το πρόβλημα. Ο άνθρωπος είναι ο άνθρωπος». Είναι μια φράση που έρχεται να αντικρούσει αυτό που συμβαίνει καθημερινά στον τομέα της υγείας. Μιλάμε τόσο συχνά για την παθολογία, που στο τέλος ταυτιζόμαστε πλήρως με το πρόβλημα και εμείς και οι άνθρωποι που μας ζητούν βοήθεια. Ξέρετε ότι  πολλές φορές οι άνθρωποι που έρχονται να με βρουν, δίνουν το χέρι τους για χειραψία και συστήνονται κάπως έτσι: «Γεια σας, είμαι ο καταθλιπτικός που μιλήσαμε στο τηλέφωνο…»… πριν καν μου πουν το όνομά τους!

Έχοντας, λοιπόν, ως κέντρο αναφοράς τον άνθρωπο, αυτή η ιστοσελίδα δημιουργήθηκε για να μιλήσει περισσότερο για την ανθρώπινη φύση και το υγιές, εξίσου σημαντικό κομμάτι στην παροχή φροντίδας, που τόσο πολύ το αγνοούμε. Κάτω από αυτή την ηθική, δε θα βρείτε σε αυτόν τον ιστότοπο παθολογική ορολογία, στοιχεία υψηλής διαγνωστικής ή άρθρα. Υπάρχουν, στην κυριολεξία, χιλιάδες έγκριτες ιστοσελίδες, αν μια τέτοια πληροφορία είναι αναγκαία και απαραίτητη για εσάς. Εδώ, αντί για άρθρα θα βρείτε κάποιες αφηγήσεις, εξίσου βασισμένες σε έγκυρα επιστημονικά δεδομένα, αλλά ειπωμένες με ένα διαφορετικό τρόπο.

Κατ’ αντιστοιχία με τα παραπάνω, οφείλω να ομολογήσω ότι ποτέ  δε μου άρεσε ο τίτλος που χρησιμοποιούν τα συστήματα υγείας για να περιγράψουν  τη δουλειά που υπηρετώ. Είναι τόσο «παθολογικοποιημένος», δημιουργεί «φόβο και δέος» και εν τέλει δεν καταλαβαίνω, ακόμα και σήμερα, τι σημαίνει «ψυχίατρος». Ευτυχώς, μπορώ να καταλάβω τι σημαίνει θεραπευτής, συνοδός, σύμβουλος στις δυσκολίες των ανθρώπων…Τις δυσκολίες που όλοι μας αντιμετωπίζουμε, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο.

 Έτσι, όπως, ο Michael White, που τόσο επηρεάστηκε από τον  συνονόματό του Michel Foucault και τον κοινωνικό κονστρουξιονισμό στις αφηγήσεις, ένας τρίτος συνονόματός του από μια άλλη θέση, ο Mikhail Bakhtin και η διαλογικότητά του αναφέρονται στην ετερογλωσσία, ως εγγενή ιδιότητα της ίδιας της γλώσσας. Νομίζω ότι μπορούμε να εκμεταλλευτούμε  αυτή την ιδιότητα για την αναδιάρθρωση των κυρίαρχων λόγων της κοινωνίας μας. Και να μιλήσουμε με αυτό τον τρόπο βαθιά στην ψυχή των ανθρώπων και όχι μόνο στα αυτιά ή στο μυαλό τους…Εξ ορισμού ως «ψυχίατρος» μάλλον εκεί απευθύνομαι. Στο βαθύτερο κομμάτι μας…

Ε, λοιπόν, αυτή είναι η δική μου αφήγηση για τη δική μου δουλειά.